İslam Hukuku ve Afganistan Medeni Kanunu Açısından Kayıp Kişinin Miras Hükmü
DOI:
https://doi.org/10.48117/Diwan.2023.29Anahtar Kelimeler:
Hüküm- Miras- Farzlar- Hak- Kayıp- Mal- MevkufÖzet
Miras, kişinin ölüm veya hükmen ölümünden (kayıp olma) sonra malına ilişkin hükümleri içeren ve ölen kişiden kalan malın mirasçılarına intikal ettirme bakımından önemli konulardan biridir. Afganistan medeni hukukunda ve İslam hukukunda miras hakkı, mal edinme yöntemlerinden biridir ve kendine özgü hükümleri vardır. Bu çalışmada, kayıp kişinin mirasına ilişkin hükümü, İslam hukuku ve medeni hukuk ışığında ele alınacaktır. Bu araştırmanın temel amacı, kayıp mirasın hükümünü ortaya koymaktır. Kayıp mirasa ilişkin hükümler, adaletin gerçekleşmesinde önemli bir rol oynamaktadır; Çünkü bu kuralları bilmek, bir yandan mirasçi olarak geride kalan kişiler, mirastan kendilerine kalan hakları bilecek, diğer yandan hukuk ve adli departmanlarda çalışan kişilerin sosyal adaleti yerine getirmesine yardımcı olacaktır. Fıkıh ve medeni hukuk kaynaklarına dayanarak kayıp bir kimsenin mirası ile ilgili iki durumun söz konusu olacağı kanaatine vardık; Birincisi, kayıp olan kişinin mirası kendisi dönene kadar ve ölümü kesinleşene kadar hakimin kararı sonucu paylaşılmaz ve saklı tutulur. İkincisi kayıp olan kişinin malları hakim kararı sonrası mirasçıları arasında bölünür. Fâkihler, kayıp kişinin mallarının bekleme süresi ile ilgili farklı görüşler ileri sürmüştür, ancak tercih edilen görüş ise bekleme süresini hakim kendi içtihadına göre belirler. Son olarak bu çalışmada Fıkhî materyallerin incelenmesi ve değerlendirilmesinde betimsel-analitik yöntemi ve materyallerinin toplanmasında kütüphene yöntemini kullandığımızı ifade etmekte fayda vardı.
Referanslar
ابن قدامه، عبدالله بن احمد. المغنی. جلد 6. القاهرة: مکتبة القاهرة. 1388/1968.
ابن نجيم، زين الدين. البحر الرائق شرح كنز الدقائق. جلد 5. بيروت: دار المعرفة، بی تا.
ابو حبيب، سعدی. القاموس الفقهی لغة واصطلاحاً. سوريه: دارالفکر، 1988.
اصبحی، مالک بن انس. الموطأ. جلد 2. لبنان: جمعية إحیاء التراث الاسلامی. 1419/1998.
ترجمه خرمشاهی. 13حمل 1402. https:/www. Emadionline.com
حاکم، محمد بن عبدالله. المستدرک علی الصحيحين. جلد4. بيروت: دار الکتب العلمية، 1411/1990.
زحیلی، وهبة بن مصطفی. الفقه الإسلامی و أدلته. جلد 10. دمشق: دارالفکر. بی تا.
زرقا، أحمد بن محمد. المدخل الفقهی عام. جلد 2. دمشق: دارالفکر. 1968م.
زیدان، عبدالکریم. الوجیز در اصول فقه. مترجم: فرزاد پارسا. تهران: انتشارات کردستان. 1389.
سرخسي، محمد بن أحمد. المبسوط. جلد 11. بيروت: دار المعرفة، 1414.
عزیز، عبدالعزیز. احکام میراث از نگاه فقه و قانون. کابل: انتشارات سعید. 1390.
عمر، عبدالله . احکام المواريث فی الشريعة الاسلامية. القاهرة: دار المعارف. 19955.
فيروز آبادی، مجدد الدين. القاموس المحيط. جلد1. القاهره: مطبعة المصرية،1933.
كاساني، علاء الدين. بدائع الصنائع في ترتيب الشرائع. جلد 6. بيروت: دار الكتب العلمية،1406/1986.
لاحم، عبد الکریم بن محمد . الفرائض. مترجم. رحمت الله منطقی. بی تا- بی جا.
مصری، سید سابق. فقه السنه. جلد 3. بیروت: دار الکتاب العربی. 1397.
معین، محمد. فرهنگ معین. جلد 2-4. تهران: کیهان. 1381.
مقدسي، عبد الرحمن بن محمد. الشرح الكبير على متن المقنع. جلد 7. بيروت: دار الكتاب العربي للنشر والتوزيع، بی تا.
موصلي، عبد الله بن محمود. الاختيار لتعليل المختار. جلد 3. بيروت: دار الكتب العلمية، 1356.
نجاري، برهان الدين محمود بن أحمد. الميحط البرهاني في الفقه النعماني. بيروت: دار إحياء التراث
العربي، 1424/ 2004.
نذیر، داد محمد. حقوق میراث در شریعت اسلامی و قانون مدنی افغانستان. کابل: حامد رسالت. 139.
وزارة الاوقاف و الشئون الاسلامية. الموسوعة الفقهية الکويتية. جلد3-38. کویت: دار السلاسل.
1404/1427.
وزارت عدلیه، جریدۀ رسمی قانون مدنی افغانستان. کابل: مطبعۀ بهیر. 1384.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2024 Diwan International Scientific and Research Journal

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.











