حکم ميراث مفقود از منظر فقه اسلامی و قانون مدنی افغانستان

چکیده

میراث یکی از جمله موضوعات مهم است که احکام آن پس از مرگ حقیقی و یا حکمی (مفقودیت) شخص در رابطه به اموال او به وارثینش تعلق میگیرد. حق ارث در قانون مدنی افغانستان و فقه
اسلامی یکی از جمله طرق کسب ملکیت شناخته شده و احکام مشخص خود را دارد، و درین رساله حکم میراث شخص مفقود در پرتو فقه اسلامی و قانون مدنی مورد بحث قرار گرفته است.
هدف اساسی این تحقیق بیان احکام و قواعد فقهی میراث مفقود میباشد. احکام میراث مفقود نقش بارز در تحقق عدالت دارد؛ زیرا با آشنایی این قواعد از یک طرف سبب میشود تا اشخاص حقوق خود را نسبت به اموال مورث خویش بشناسند و از طرف دیگر زمینه ی اجرای عدالت اجتماعی را برای دست اندرکاران مسؤلین بخش عدلی و قضایی آسان و فراهم میسازد.
با توجه به منابع فقه اسلامی و قانون مدنی به این نتیجه رسیدیم که شخص مفقود دو حالت دارد: یکی اینکه نسبت به اموال مورث خود به صفت وارث قرار گرفته حق وی تا زمان برگشت و یا حکم به وفات آن از طرف قاضی موقوف و محفوظ گذاشته میشود و در حالت دوم مفقود به عنوان مورث قرار میگرد و اموال وی الی زمان صدور حکم حاکم قابل تقسیم نمیباشد. و مدت زمان برای انتظار مفقود میان فقهاء اختلاف نظر است که به روایت راجح این مدت زمان موکول به رأی و اجتهاد قاضی میباشد. قابل ذکر است در این تحقیق به مطالعه تحلیل و ارزیابی مطالب و مباحث فقهی، از روش توصیفی – تحلیلی و در گرد آوری مطالب آن از روش کتابخانهای بهره برداری صورت گرفته است.