جهود محيي الدين الدرويش البلاغية في كتابه اعراب القران الكريم وبيانه

چکیده

محیی الدین درویش از دانشمندان علوم قرآنی وادبی بود. او به علوم بلاغت اهتمام چشمگیری داشت، طوری که آیات قرآن کریم را با ذکر جزئیات سبک های بلاغی تفسیر می نمود. او در باب علم معانی؛ خبر را با اقسام واغراض آن بیان داشته وبه مواردی که خبر از مقتضای ظاهر خارج می شود، نیز اشاره نموده است. همچنان مسند ومسند إلیه را با ذکر فواید بلاغی آن به بحث گرفته، به بعضی اسالیب انشائی مانند امر، نهی واستفهام پرداخته است. به همین ترتیب موضوعات وصل وفصل، ایجاز، إطناب ومساوات را در موارد زیادی بیان نموده است. او در باب بیان اقسام تشبیه، انواع استعاره را حین تفسیر آیات زیادی به بحث گرفته؛ مجاز مرسل را با علاقه هایش ومجاز عقلی را نیز توضیح داده است. همچنان به کنایه وتعریض با ذکر تفاوت هردو مثال های آن ذکر نموده است. در باب علم بدیع به محسنات معنوی مانند طباق، مقابله مراعات النظیر، توریه ومبالغه ومحسنات لفظی مانند جناس، براعة الاستهلال وبراعة الختام وسایر الوان بدیعی را بدون اینکه فواید بلاغی آنها را توضیح دهد؛ ذکر نموده است.